‘Op vrijdag gaat de radio vaak een tandje harder’
We kunnen het niet bewijzen, maar het lijkt alsof er rood-wit bloed door de aderen van Edwin van Elven stroomt. Dat zijn de clubkleuren van zijn grote liefdes PSV en voetbalclub Mifano uit zijn woonplaats Mierlo. En met het Spirotech-geel heeft onze finance-expert ook zeker iets, al ruim dertig jaar lang. Hoog tijd om hem zijn verhaal eens te laten vertellen.
Edwin (1967) kan úren praten over zijn liefde voor PSV. Want hoewel hij vooral met cijfers werkt, is hij ook een man van de letters, woorden, volzinnen en verhalen. Hoe die liefde ontstaan is? “Dat is al iets van lang geleden. In 1976 kwam ik met mijn ouders in Mierlo wonen. Vanaf dat moment gingen mijn vader en ik bijna elke thuiswedstrijd naar het stadion. We kochten twee kaartjes van een paar gulden en stonden altijd op de oude L-side.”
Ook in de tijd daarna bleef Edwin PSV trouw bezoeken. De jaren tachtig staan nog in zijn geheugen gegrift. “Het mooiste moment was misschien wel de finale van de Europacup 1 – vergelijkbaar met de huidige Champions League – tegen Benfica in 1988. “Met een grote groep vrienden bezochten we die wedstrijd in Stuttgart. Ik zal nooit vergeten hoe PSV na strafschoppen won.”
Als een estafettestokje gaf Edwin de liefde voor PSV door aan zijn zoon Kevin. “We hebben samen heel wat wedstrijden bekeken in het stadion.” Kevin schittert zelf trouwens ook in het rood-wit; de clubkleuren van vv Mifano uit Mierlo. Dat staat voor ‘Mierlo Faal Nooit’, al mogen we de clubnaam volgens Edwin best met een schepje zout nemen. Niettemin draait Mierlo’s trots lekker mee in de derde klasse.
Bandeloosheid
We laten het voetbal even voor wat het is, want er moet ook gewerkt worden. Dat doet Edwin al sinds 1995 bij Spirotech. “Destijds stond het bedrijf nog echt in de kinderschoenen. We hadden een tak die zich bezighield met de verkoop van auto- en motorbanden. Ik verzorgde toen vooral het debiteurenbeheer.” Die divisie werd redelijk snel aan banden gelegd, omdat Spirotech zich ging concentreren op de producten waarom we nu bekendstaan. Edwin: “Toen kreeg ik er geleidelijk meer taken bij. Zoals de crediteuren- en personeelsadministratie. Mijn werk werd steeds veelzijdiger en daardoor ook leuker. En ons team werd groter. Tegenwoordig zitten we met acht mensen op de financiële afdeling. Het is een mooie club.”
Die mensen zitten er trouwens nooit allemaal tegelijk, meldt Edwin. “We hebben een aantal parttimers en er werkt ook altijd wel iemand thuis. Eigenlijk zijn we nooit met meer dan drie mensen tegelijk op kantoor. Dat is ook beter voor de focus. We moeten ons werk nauwkeurig kunnen doen en met meer mensen heb je ook gewoon meer rumoer, zo eenvoudig is het.”
Speldenprikjes en teletekst-screenshots
Dat betekent zeker niet dat Edwin en zijn collega’s de hele dag met oog- en oorkleppen naar het scherm met daarop Excel of een boekhoudprogramma zitten te staren. Voor een lolletje is ook ruimte binnen Spirotech. En soms komt zijn PSV-liefde daarbij van pas. “Twee van de drie directieleden zijn voor Ajax. Die krijgen de laatste jaren dus weleens een plaagstootje te verwerken. Vooral een paar jaar geleden, toen PSV eerste stond en Ajax achttiende, gingen er heel wat screenshots van de stand op teletekst door het bedrijf. Er waren jaren dat Ajax domineerde en toen was de directie redelijk nadrukkelijk aanwezig. Nu zijn ze wat rustiger. Wanneer Ajax verloren heeft, zie ik ze eigenlijk nooit op kantoor. Op maandag zijn ze dus bijna altijd afwezig.”
Enthousiaste klanten en collega’s
Over zijn werk en Spirotech is Edwin erg positief. “We zijn een enorm gezond familiebedrijf, en het is heel prettig om bij zo’n bedrijf te werken. We groeien stevig door, ook internationaal. En we hebben een mooi product. Dat vinden wij, maar dat vinden onze klanten ook.”
Met zijn meer dan dertig dienstjaren bij Spirotech is Edwin de senior van de afdeling. En ook de vraagbaak: de antwoorden op vraagstukken met eurotekens heeft hij doorgaans sneller paraat dan Google of ChatGPT. Naast zijn werk zet hij zich ook in voor onze personeelsvereniging. “Die is heel actief. We proberen toch wel een keer of acht per jaar iets leuks te doen met het personeel. Naar Inspiration Point, bowlen in Mierlo, een escape room of een avondje oud-Helmonds kienen. Vooral de dames worden dan erg fanatiek. Die willen maar wát graag een thee- of Ritualspakket mee naar huis nemen.”
Guns N' Rapportages
De fijnste dag op kantoor is vrijdag, vindt Edwin. “Dan is het erg rustig in het pand en kan ik lekker meters maken.” En er is nóg een voordeel. “Omdat er dan zo weinig mensen zijn, gaat de radio soms een tandje harder. Ik ben een groot hardrockliefhebber en hou veel van bands als AC/DC, Guns N' Roses, Nirvana en de Red Hot Chili Peppers. Die bands komen vaak voorbij op Radio Veronica en dan draai ik de volumeknop flink naar rechts. Alleen als het kan, hoor. Telefonisch met een accountant of leverancier een rapportage bespreken terwijl Axl Rose op de achtergrond luidkeels Sweet Child o' Mine zingt is niet altijd even handig.”
Weet je waar Edwin ook rockt? Op de skipiste. Eens per jaar – ongeveer even vaak als zijn favoriete club volgens het bekende lied kampioen wordt – gaat hij met zijn gezin naar Sankt Anton am Arlberg in Oostenrijk. Hij is aardig bedreven op de lange latten. Soepel glijdt hij keer op keer van de rode pistes vol witte sneeuw af. En zo zijn Edwins favoriete kleuren zelfs in zijn vakantie nooit ver weg.